Poradnik · Szyfrowanie
Jak wygląda zaszyfrowany plik? Szyfrogram od środka
Zaszyfrowany plik wygląda jak losowy szum: ciąg bajtów bez wzoru, bez czytelnych słów i bez obrazu, mniej więcej wielkości oryginału. Dobry szyfr sprawia, że każdy bajt wygląda równie prawdopodobnie jak każdy inny, więc nic o zawartości nie widać. Widoczne może pozostać otoczenie: że plik istnieje, mniej więcej jak jest duży, kiedy się zmienił oraz każda nazwa czy etykieta zapisana obok jawnym tekstem.
Na tej stronie
Otwórz i zobacz
Weź zdjęcie i otwórz je w podglądzie szesnastkowym, czyli narzędziu pokazującym surowe bajty pliku. Blisko początku znajdziesz rzeczy, które da się rozpoznać: znacznik formatu, model aparatu, datę, może liczby GPS. Niżej dane obrazu mają swoje rytmy.
Teraz otwórz to samo zdjęcie po zaszyfrowaniu przez sejf. Każdy wiersz wygląda tak samo: mieszanina wartości, żadna częstsza od innej. Bez modelu aparatu. Bez daty. Bez śladu twarzy czy strony. Gdybyś policzył każdą wartość bajtu w pliku, wyniki wyszłyby prawie płasko.
Ta płaskość jest sednem sprawy. Silny szyfr, taki jak tryby AES opisane przez NIST, sprawia, że jego wynik bez klucza nie da się odróżnić od losowych danych.
Dlaczego wygląda losowo
Szyfr miesza każdy bit oryginału z kluczem tak, że każda zmiana rozlewa się na cały wynik. Dwa zdjęcia różniące się jednym pikselem wychodzą zupełnie inne. To samo zdjęcie zaszyfrowane dwa razy, za każdym razem ze świeżą losową wartością, też wychodzi inne. Nie ma więc powtórzeń, które ktoś mógłby wypatrzyć, ani sposobu, by zgadnąć, co znaczą bajty.
Co nadal widać
Szyfrowanie chroni zawartość. Zarys wokół niej często pozostaje widoczny.
- Że plik istnieje. Folder zaszyfrowanych plików mówi komuś, że trzymasz zaszyfrowane pliki.
- Mniej więcej jego rozmiar. Blok kilku megabajtów to raczej zdjęcie niż notatka. Długi film wygląda na długi.
- Kiedy się zmienił. Daty plików pochodzą z systemu, nie z szyfru.
- Nagłówek. Wiele formatów zaczyna się krótką czytelną etykietą i kilkoma ustawieniami, żeby właściwa aplikacja wiedziała, jak go otworzyć.
- Nazwy zapisane obok. Jeśli aplikacja szyfruje zdjęcie, ale trzyma „paszport.jpg” w jawnej bazie, nazwa opowiada historię, której zdjęcie nie ujawni.
Ten ostatni punkt warto sprawdzić w każdej aplikacji: czy nazwy, podpisy i notatki też są zaszyfrowane, czy tylko obraz?
Prawdziwe szyfrowanie czy zmieniona nazwa?
Niektóre aplikacje „blokują” pliki, przenosząc je do prywatnego folderu i zmieniając rozszerzenie. Otwórz taki plik w podglądzie szesnastkowym, a zobaczysz zwykły nagłówek zdjęcia i czytelne metadane. To nie jest szyfrowanie. Oznaki prawdziwego:
- Brak czytelnych metadanych w całym pliku.
- Brak nagłówka zdjęcia na początku, tylko szum po ewentualnej krótkiej etykiecie formatu.
- Zmieniony bajt psuje plik. Tryb uwierzytelniony odrzuca plik, który zmieniono.
Do plików aplikacji na iPhonie zwykle nie sięgniesz bez komputera i trochę uwagi. Poradnik o tym, jak działają aplikacje z sejfem, wyjaśnia za to, co dzieje się za ekranem, a poradnik o AES omawia sam szyfr.
Liczą się też kopie
Szyfrowanie w telefonie niewiele znaczy, jeśli kopia zapasowa zawiera jawną kopię. Gdy sejf robi kopię zapasową, pliki powinny opuszczać telefon już zaszyfrowane, więc kopia wygląda tak samo szumowo jak oryginał. O tym, co zawiera kopia zapasowa telefonu, przeczytasz w poradniku co jest w kopii zapasowej iPhone’a.
W czym Sealed pomaga, a w czym nie
Pomaga, bo każdy plik jest szyfrowany własnym kluczem, zanim zostanie zapisany. Sealed szyfruje każdy plik algorytmem AES-256-GCM, zanim zostanie zapisany. Każdy plik dostaje własny losowy 256-bitowy klucz, a ten klucz jest zapieczętowany kluczem twojego sejfu.
Pomaga w przypadku tekstu wokół pliku, nie tylko samego pliku. Nazwy, notatki i pola wpisu są również zapieczętowane kluczem twojego sejfu, nie tylko zdjęcia.
Pomaga w kopii zapasowej i w otwartej kopii, które zawierają ten sam szum. Pliki, nazwy, notatki i pola wpisów są szyfrowane na twoim iPhonie, zanim zostaną wysłane, więc iCloud otrzymuje tylko szyfrogram. Każdy plik w otwartej kopii to własny zaszyfrowany plik sejfu, skopiowany bajt po bajcie. Lista tego, co zawiera otwarta kopia, też jest zaszyfrowana, więc folder nie pokazuje nawet, ile jest w nim elementów.
Nie ukrywa zarysu kopii zapasowej: W twojej kopii zapasowej iCloud Apple widzi typ każdego rekordu, losową nazwę rekordu, kiedy rekord utworzono i zmieniono, rozmiar jego plików i liczbę rekordów, ale nie to, co jest w środku.
Pytania i odpowiedzi
Czy mogę poznać, która aplikacja stworzyła zaszyfrowany plik?
Czasem. Wiele formatów zaczyna się krótką, stałą etykietą z kilku czytelnych liter, dzięki czemu aplikacja rozpoznaje własne pliki. Ta etykieta nazywa format, nie zawartość.
Czy zaszyfrowany plik się zmniejsza, jak zip?
Nie. Zostaje mniej więcej tej samej wielkości, z niewielkim dodatkiem na dane klucza i kontrolę na końcu. Zaszyfrowanych danych nie da się też potem skompresować, bo nie zostały w nich żadne wzory do ściśnięcia.
Co się stanie, jeśli zmienię jeden bajt?
W trybie uwierzytelnionym cały plik zostanie odrzucony. Duże pliki są szyfrowane we fragmentach, a Sealed odrzuca plik, który został zmieniony, przestawiony lub ucięty.
Źródła
To, co ta strona mówi o Sealed, sprawdzono w aplikacji w dniu .
- NIST, SP 800-38D, Galois/Counter Mode (GCM) and GMAC — opublikowano w listopadzie 2007; GCM to szyfrowanie uwierzytelnione, więc zmieniony plik nie przechodzi kontroli znacznika. Przeczytano 13 listopada 2026
- Sealed on the App Store — opis aplikacji użytej jako przykład
Kup Sealed
Sealed można pobrać za darmo, a Sealed Pro jest opcjonalnym zakupem w aplikacji.